Żtwórté Wėncz

ſerbſkich Spėwow,

ſpėwanéch 13. Dżeṅ Smażnika 1848

w Kuṗeli Marinej Studni

pola

Smėtżkecz.

Cżiżcżane pola C. G. Hiecki w Budeſchińe.

Pṙeṅa Dżėlba.

1.

Prawa Serbſkoſcż.

(Huſytſki Wós.)

Ṅepużcżmȯ Nadżiju ṙanu,

Zo ſo wrȯcża zwote tżaſé:

Dżeż Narodnoſcż wukhowanu

Mamó ſerbſkim Kraju zaſé.

Ṅech ſo pėkṅe ſerbſki rétżi,

Serbowſtwo, te ṅech ſo haji,

Czuzé ṅech ſo z czuzém daji!

Mȯ pak Serbſki:

Lubujmȯ ſo, ṅedajmȯ ſo,

Ladajmȯ ſo, wubijmȯ ſo,

Lubujmȯ ſo, ladajmȯ ſo,

Potom wubijmȯ ſo.

Amen, daj to miwȯ Wȯtcze!

Ṅezapomṅ na nas,

Na ſwȯj Serſki Lud,

Kṅeże, Bożo Ṅebeſach!

Serbſka Ruta nam ṅezẇadṅe,

Serbſke Mȯſle ṅekhabwaja;

Serbſka Lipa nam ṅeſpadṅe,

Serbſke Moczé ṅezapraja.

<pb n="4"/>

Nitżoho ſo ṅebojimȯ,

Za Prawo mȯ prawujemȯ

Za Serbowſtwo ſerbujemȯ

Duż ſpėwajmȯ:

Lubujmȯ ſo, ṅedajmȯ ſo

Ladajmȯ ſo, a t. d.

2.

Serbow wótczné Kraj.

(Wȯs wot Koczora.)

Wėſch té tȯn Kraj, dżeż ſlėborni ſo Żpreja,

Ha meṅſche Rėtżki ſchwȯrtża po Boku?

Jȯn hordé Lės ha Horé wobrubeja

Wot Pȯwṅa jasnoh’ k Raṅu k Wetżoru.

Wėſch té mi Kraj wot Hȯrkow pżecżehṅené,

Ha Khwȯdku pwȯdnéch Żtomow zbożomné?

Żkit dweju Kralow na ṅȯn wupżėſtṙené

Jȯn kréje, ha jo Mėra weſowé?

Mȯ znajemȯ tȯn reṅſchi Kraj,

Mȯ wėmȯ jȯn, ow haj, ow haj!

To jo ta ſerbſka Wużicza,

Ta Pruſka ha ta Sachſonſka!

Wėſch té tȯn Kraj, dżeż dżaknu Brȯzdu wora

Lud ſprȯczniwȯ ha pwodżi zahrodé?

Dżeż Khudé ſwȯj Krużk ṅeſe z kȯżdoh’ Dwora

Ha wſchudżom nadeṅdżeſch Dom hoſpodné?

Wėſch té mi Kraj, dżeż Narod dobré, ſprawné,

So tżeſṅe kubwa, zlutné, ſpokojné?

Po Duſchnoſcżach ha Pobożnoſcżi zjawné,

Wo Kżiwdach cżichi, w Hoṙu ſcżėrpliwȯ?

<pb n="5"/>

Mȯ znajemȯ tȯn Lud ha Kraj,

Jich Hona, Wuki, haj, ow haj!

Chczeſch dobréch Ludżi nawedżicż,

Do Serbow Kraja dérbiſch hicż!

Wėſch té tȯu Lud, dżeż ſtrowe Rȯże kcżeja

Na Licżkach ſwėrnéch, tżeſnéch Holitżow?

Kiż dowėrṅe ſo z miwéch Wotżkow ſmeja,

Wo twerdém Dżėli powne Radoſcżow;

Wėſch té mi Lud, dżeż krucżi Hȯlczé khodża

Tżeſcż Nanow, nadobni każ Zemeṅo?

Jich tżeſcża wſchudżom, witaja ha rodża,

Su krawnej Bitẇe traſchni Mużojo:

Mȯ znajemȯ Tżeſcż Holitżow,

Mȯ wėmȯ Kraj téch Pachowow;

Lej, wėtżṅe naſcha Wużicza

Jo tajke Dżėcżi tujawa!

Da kcżej, da kcżej, té Serbow reṅſchi Krajo,

Kcżej w Stroẇu, Zbożu, Moczé ṅezẇadwej,

Pod Hodleṙom na tebi zejrawajo

Ha pod tej Krȯnu mwódnej, rucżanej!

Ha ſerſki Duch, ha Khwalba ſerſkoh’ Ṁena

Ṅech ſwėcżi ſo, każ Swȯnczo ṅebeſke,

Ha Luboſcż k Narodnoſcżi zahoṙena

Ṅech Pwȯmeṅa pżecz wetſche dobȯdże!

Bȯh werſchné żohnuj Serbow Kraj

Ha miwȯ jomu Zbożo daj;

Kcżėw, Stroẇo Luda ſerſkoho

Ṅech do Wėtżnoſcże kraſni ſo!

<pb n="6"/>

Mój Statok.

(Tżėſki Wós.)

Dże Statok mȯj?! :,:

Woda ſchutżi po Dolinach

Lėſé ſchumja po Skalinach,

Kwėtki kcżeja tu ha tam,

Luboznoſcż, dżeż pohladam,

Ha to jo ta ṙana Zeṁa

Zeṁa Serſka Statok mȯj! :,:

Dże Statok mȯj?! :,:

Wėſch - li w Kraju bohumiwém

Duſche tżerſtwe w Cżėle cżiwém,

Mȯſle jaſne, Dżėwawoſcż,

Pobożnoſcż ha Weſowoſcż;

To jo Serbow hodné Narȯd,

Ḃez Serbami Statok mȯj! :,:

4.

Tracż dérbi Serbſtwo.

(Wós wot Koczora.)

Tracż dérbi Serbſtwo, zawoſtacż,

Ha ſerſka Khoroj zmahowacż,

Każ dowho z Dṙewom zelene

Te Horé ſteja wużiſke.

Dȯjż Kameṅ tam na Kameṅu

So zbė ha k Neƀu mȯdromu,

Ha Żpreje Żȯrwo, ſlėborne

Do Serbow Żowmo poṅeſe.

<pb n="7"/>

Tracż dérbi Serbſtwo, zawoſtacż,

Ha joho kcżėw mi pżiberacż,

Dȯjż boże Swȯncżko wobſwėcżi

Ha Mėſacżk tȯn Kraj wużiſki.

Tak dowho, hacż tam Deżcżik dżo,

Zo boża Stopa tucżna jo,

Ha Brȯżk ſo żadén zeleni,

Ha żana Kwėtka zéboli.

Tracż dérbi Serbſtwo zawoſtacż,

Ha wotczné Duch je pozbėhacż,

Każ dowho Ruta zelena

Za tżeſne roſcże Holitża.

Tracż dérbi Waſchṅo wotczowſke,

Ha kȯżde Prawo khwalobne,

Dȯjż żadén Swȯn wo Kraju żri,

Ha witaja ſo wote-mſchi.

Tracż dérbi Serbſtwo zawoſtacż,

Dȯjż budże cżeſchicz żana Macż

Sej wużitżanſke Dżėcżatko,

Ha kolebacż je ſpėwajo.

Każ dowho Moczé Mȯſleṅa

Duch wużitżanſki żadén ma

Ha żadén Jazék hiba ſo,

Tracż dérbi naſche Serbowſtwo!

5.

Trompetaṙ na Krawniżcżu.

(Wȯs wot Koczora.)

Za Budéſchnom po Dole

Tam krawe Polo je,

<pb n="8"/>

Te Brȯzdé na tém Pole

Tam Tſélba woraſche.

Ha Pacholo na Roli

Tam leżi wojarſke,

Joh’ wele Ranow boli,

Krej ſo z nich lijeſche.

Ha joho Schumel ſwėrné

Tam pżi nim ſtojeſche,

Ha tżaka zrudṅe mėrné,

Dȯjż wumṙecż ṅebudże.

Ha jako hiżom jima

Smercż blėda Pacholo

Da weſowé jom’ rima

Zénk znaté pżez Wucho.

Duż pwomeneſchtej Wotżi,

Wȯn dżiẇe zraba ſo

Na Koṅa mȯczṅe krotżi,

Trompetu zaſtajo.

Viktoria wȯn piſka,

Trompeta ſchkrebota

Viktoria żri z blizka

Ha żri wot nazdala.

Viktoria tam klintżi,

Każ boże Rimaṅo,

Viktoria Kraj brintżi

Ha lute Weſelo.

Ha déż bė wuklintżawo

Trompetu pużcżeſche,

Z nim bė ſo tżaſṅe ſtawo

Ha z Koṅa wotpadże.

<pb n="9"/>

Tȯn Regiment ſo ſtaji

Tam pżi nim żarujo

Ha Marſchal z cżicha praji:

„Tak zbȯżṅe wumre ſo!“

6.

Moje Weſela.

(Ruſowſki Wós.)

Dżeż ſo mȯdṙa, zeleṅa

Naſche Horé, Hajniżcża,

Dżeż ṁe ſtroẇa zetkajo

Znatém Swoẇe Krajeṅo:

Tam ſu moje Weſela,

Tam ṁe cżehṅe, tam chczu ja.

Dżeż te Zwoné na Czérkwi

Luƀe rétża k Wutrobi,

Do Wſé lada z Ẇetżorka

Pozwocżena czérkwicżka:

Tam ſu moje Weſela,

Tam, tam dżo mi Mȯslicżka.

Dżeż tam Rėka pluſkocze

Pżez te Hona domowne,

Dżeż do Hatka, do Rėtżki

Swėcża jaſne Wėzdżiežki:

Tam ſu moje Weſela,

Tam ṁe cżehṅe, tam chczu ja.

Dżeż te Kwėtki piſane.

Pȯſcha Wuki doṁacze,

Dżeż tam naſche Polo jo

Zmahuje tam Żito ſo:

<pb n="10"/>

Tam ſu moje Weſela,

Tam, tam dżo mi Mȯſlicżka.

Dżeż ṁe wita narodné

Dom, ha Towaṙſch zradomné,

Dżeż te znate Holicża

Z Wėnczam Rutu żcżipaja:

Tam ſu moje Weſela,

Tam ṁe cżehṅe, tam chczu ja.

7.

Nawożeṅowó Spėw.

(Ze ſerbſkoho Kwaſa wot Koczora.)

Recit.

Ptatżik lecżi daloko

Swȯncżko ſwėcżi ſchėroko

Daloko ſém zjėzdżowaw,

Schėroki Kraj pżecżahaw,

Hacż ju namkach wuladach,

Lubéch ſerſkich Wużicżach.

Spėw.

Jaſne Wocżka, jaſne Pruhi

Serſkim Kraju ſwėtla ſo

Reṅſche Wėżki pȯtaj druhi

Po wſchėch Krajach daloko;

Z Pȯtcziwoſcżu, z Luboznoſcżu

Luba ſerſka Holicżka

Miwe ſwėcżi Pwomeṅa.

Mwȯdne Litżka, Rȯże ſtrowe

Serſkim Kraju zakcżeja,

<pb n="11"/>

Jich Bwȯchcż kȯżde pacholowe

Wobletżo też rozjaſṅa,

We Strowoſcżi, Wutrobnoſcżi

Pilna ſerſka Holitżka

Smėwa ſo tak zradomna.

Swȯdka Loboſcż, Pwȯṁo ſwate,

Serſkim Kraju hori ſo,

Paradizé wokſcheẇate

Su jej ſwabe Podomſtwo;

Duż ṁe lubuj, mi ſo ſlubuj

Pėkna ſerſka Holitżka

Trȯżt ha Hadoſcż Żiweṅa!

8.

Wojeṙſki Spėw.

(Wós wot Koczora.)

Serſka Zeṁa! ja mam cżahnécż,

Té mi ſélniſch Wutrobu;

Z wȯtrém Metżom zejrawajo.

Z Kulku ſpėſchnej zafizdajo

Serſke Raṁo zjewicż chczu. :,:

Lubcżicżka, duż ṁej ſo reṅe

Ṅepwatż ha bȯdż ſcżėrpliwa;

Moje Żiweṅo ha Cżėwo

Ważicż mam na krawne Dżėwo,

Bohu najpṙed' pżiſwuſcha. :,:

Duż bȯdż bożṁe zwoté Nano,

Bożṁe Macżi koſchena;

Wotczné Kraj ṁe napomina

Pȯdla Boha — to jo Wina,

Zo naſch Pucż ſo rozdżėla. :,:

<pb n="12"/>

Pżez Mȯſlicżku, pżez Wutrobu

Dże też ſélne Hibaṅo;

Swobodnoſcż ha ſẇate Prawo

Jo te tſecże, kiż ṁe hnawo

Do Bitwé ha do Sṁercże. :,:

Ow kak leſṅe Bubon rétżi,

Ha Trompeta zapiſka!

Khoroj zejrawa po Wėtſe,

Muż ha Koṅe lecża khėtſe,

Dżėleṅo nam pżikaza! :,:

Wotczné Krajo, ſerſka Zeṁa

Té mi ſélniſch Wutrobu;

Z wȯtrém Metżom zejrawajo

Z Kulku ſpėſchnej zafizdajo

Serſke Raṁo zjewicż chczu. :,:

Druha Dżėlba.

9.

Żarowaṅo.

(Wȯs wot Koczora.)

Hilżicżka ſpėwa ſej pwatżite Woſé;

Żtoha cżi Dżėcżo weſowe jo?

Ach dże jo mȯj ṙané Dżeṅ,

Dże mȯj lubé Nawożeṅ?

Luboho bėwoho

Do Każcża hotuja.

<pb n="13"/>

Tżorna ſo draſcżi ta Hilżicżka pwatżo,

Wodżewa Rub ſo żarowanſki;

Jaſne Wotżko haſwo jo,

Kiž ſo naṅu ſmėwaſche;

Z Trawnikom, z Dornikom

Jenicżki krété ſpi

Hilżicžki Sélzé Now zelené kreṗa,

Tijawki lute zakcżeja z nich;

Mȯdre Ṅezapomnicżki

Smėwaja ſo ƀez nimi.

Hilżicžka zrudnuſchka

Na Roẇe ſpėwaſche.

Ach zo bȯch za nim ja cżahnéwa ſkeṙe

Nėtk mi ta Zeṁa Puſcżina jo;

Wzmi ṁe ſobu za tobu

K ṙanom’ Raju Bożomu:

Bȯch ſo tam reniſcha

Ṅeweſta bwȯchcżiwa.

10.

Zemṙeta Ṅeweſta.

(Wós wot Koczora.)

Hodżiju tam na Kėrchoẇe

Roſcże Ruta Rȯsmaṙa;

Kcżeje k Nȯham, kcżeje k Woẇe

Na Roẇe toh’ Holitża.

Ach té wėtżṅe luba moja

Jo to kwaſna Pȯcha twoja

Kcżeja tak naj Luboſcża! :,:

Hodżiju tam na Kėrchoẇe

Swėtwe Parle zabwȯżcża

<pb n="14"/>

Ra Wopežkach po tém Roẇe

Z teje Zeṁe zkhadżeja.

Ach té Luba woblėdṅena

Z jaſnej Roſu pokṙeṗena

Tajke noſéſch Pacżeṙe?

Hodżiju tam na Kėrchowe

Mwȯdné Dorn ſo zeleni

Zeleni ſo k Noham k Wowe

Holitżu tam na Rowi.

Ach té lubo Holtżo moje

Jo da Trawnik nėtko twoje,

Twoje nowe Poſleżko? :,:

Hodżiju tam na Kėrchowe

Rȯżowa jo Zahroda,

Kcżeje k Noham, kcżeje k Wowe

Wobrodża Row Holitża

Ach té Holtżo lubowane

Maſch té tudé pȯſcżėwane

Jo tu twoja Komorka? :,:

Hodżiju tam na Kėrchowe

Kżiž najreṅſchi molwané

Stoji Holitżu tam k Wowe

Na nim też dwė Tujawczé.

Lėṗe Tujkow ſmoj ſo znawoj,

Ha ſo reṅſcho lubowawoj

To bė Luboſcż Jandżelow! :,:

Hodżiju tam na Kėrchowe

Wobwiwa Kžiż Zelencżko.

Moja ſé té tež wo Rowe

Dżeſche ſwėrne Pacholo;

Na Zemi jo Slubowaṅo

Bożim Raju Wėrowaṅo

Hale wėtżṅe ſwojej ſmoj. :,:

<pb n="15"/>

Hodżiju tam na Kėrchowe

Czichi Wėtſik ſtaja ſo,

Pachowej tam pżi tém Rowe

Khwȯdżi horcze Litżicžko;

Nėżto Trȯžta chcze tam nabȯcż,

Déż ju ṅemże nidé zabȯcż

Ha ju pżeſtacż lubowacż.

Ha wȯn dżeſche: Déż cże widżicż

Ha mėcż ṅemżu na Zemi,

Da chczu Weſela wſché hidżicż

Ha ſo paſcż tej Zrudobi

Haj na Nitżo ṅecham ladacż,

Nitżo na Swėcże ſej żadacż,

Hacż na teƀe ſpominacż.

11.

Z horczej Sélzu.

(Spėw ze ſerſkoho Kwaſa wot Koczora.)

Z horcżej Sélzu ṙana Hanka

Luboho Row kreṗeſche,

Żarowaſche ſwojoh Janka

Rȯże na Rȯw ſadżeſche

K Wopomṅeṅu, k Dopomṅeṅu

Naliki ha Lilije.

Powne Rȯże k Dopomṅeṅu

Każ bė ṙané Nebohi,

K luboznomu Wopomṅeṅu

Mȯdre Ṅezapomnitżki,

Ha te Kwėtki ſu tam Swėdki

Jeje ſwėrnoh’ Wuznacża:

<pb n="16"/>

Pṙedé dérƀa z rubej Mocżu

Wutrobu mi wutorhnécż,

Wotżko mi ze ſmertnej Nocżu

Pṙedé dérbi wuhaſnécż,

Hacż te Tżucża, zbȯżne Hnucża

Ha tu Luboſcż zabudu.

Zkhowacż zarécż do Wutrobȯ

Chczu te horcze Luboſcża

Żana Mȯcz ha żane Zwobȯ

Wutupicż je ṅedérƀa;

Ow mȯj Lubé, naju Slubé

Do Wėtżnoſcże woſtanu.

12.

Sw. Marine Sélzé.

(Wós wot Koczora.)

Marija pod Kżiżom téſchniẇe

Sélzé jo roniwa bwȯchcżate,

Z kȯżdeje Rȯżitżka lubozna

Pod jeje Nohu jo zakcżėwa!

Pṙeṅe te Rȯżitżki bėwe

Dla Ṅewiné Séna ſu kcżėwe.

Bėwa té Zahroda rȯżowa

Bwȯchcżo tam na Hoṙe Golgatha

Podaj mi jenu tu Rȯżitżku,

Téknécż ju ſebi na Wutrobu;

Tebi ow Rȯżitżka bėwa

So poſwecżi Wutroba czéwa.

Druhi Splahw Rȯżow ſo pozbėha

Pod Kżiżom z mwȯdnoho Trawnika

<pb n="17"/>

Reṅſchi hatż raniſche Zeṙa je,

Scharlach ha Pȯrpȯr ſo khowaſche,

Sapata Luboſcż jon jaſni

Krejtżerẇeném Bwéchcżu ſo kraſni.

Tżėrẇena Zahroda rȯżowa

Bwéchcżo tam na Hoṙe Golgatha

Podaj mi jenu tu Rȯżitżku

Z bożej Krẇu Luboſcże barƀenu,

Wutroba za tobu lada,

Ow Rȯża, ha noſécż cże żada.

Tſecże tam Rȯże ſo zébolja

Mȯdrinu ṅebeſku pżetrechja,

Z Wȯtżka jim Miwoſcż ha Pżecżelſtwo

Reṅe ha lubozṅe ſmėwa ſo,

Macżerna Miwoſcż ha Swėra

Do Barbé jich mȯdrej ſo tżėra.

Modra té Zahroda rȯżowa

Bwéchcżo tam na Hoṙe Golgatha

Podaj mi jenu tu Rȯżitżku

Téknécż ju ſebi na Wutrobu.

Rożitżka mȯdrinka luba

Wzmi czéle ṁe do twojoh’ Sluba!

13.

Poſtroweṅo z Czuzbó.

(Ruſowſki Wós.)

Ṅeſcże lecżo Mrȯtżele

Mi k Domu wotcznomu,

Ṅeſcże moje Stroweṅe

Tam, dżeż cżi Lubi ſu.

<pb n="18"/>

Wele Dobroh’ ſobu dam

Nankej, Macżerczé,

Wele Dobroh Bratſikam

Ha też Sotſitżczé.

Strowcże z lubém Stroweṅom

Hona wȯtczowſke,

Dżeż tam khodża won ha dom

Duſche najlubſche.

Ha wȯ ſpėſchne Wėtré

Prajcże Lubeji,

Zo ſo Czużƀe ſtéżcże

Mojej Wutrobi. :,:

Tawzént Krȯcż ju ſtrowcże

Ha to pżikażcże

Zo ji zaſpėwaju

Dwoṙe Waſtojtżki,

Soworiki po tém Haju

K jeje Radoſcżi,

Ṅech jej reṅſche Rȯże kcżeju

Dżeż też poſtupi.

14.

Tróżt.

(Wós wot Koczora.)

Jednaj ſo z hȯrkim tém Dérbeṅom

Kiż nas nėtko dżeli:

Swojim wſchak Tżaſu ze Kcżenitżkom

Żtom ſo zaſé bėli.

Wſchitke wſchak liſcżojte Kėraſchki

Zaſé wubiwaja

<pb n="19"/>

„Zaſé ſo budżemȯ widżecżi“

Mwode Liſcża praẇa.

Wſchitke wſchak pozémſke Wėtſitżki

Z Kwėtku zaſé raja,

„Zaſé ſo budżemȯ widżecżi“

Z cżicha poduwaja.

Wſchitke wſchak cżahate Ptatżiki

Zaſé pżikhadżeja,

„Zaſé ſo budżemȯ widżecżi“

Trȯżtṅe wobkrucżeja.

Wſchitke wſchak rȯżowo Kudżerki

Mwodéch Zeṙow ṙeknu:

„Zaſé ſo budżemȯ widżecżi“

Lej, te Scżiné cżeknu.

Wſchitke wſchak zblėdṅene Wėzdżitżki

Zaſé zabwéſchcżuja,

„Zaſé ſo budżemȯ widżecżi“

Jaſne wobſwėdczuja.

Rono haj kȯżdżitżke Wutrobi

Wo tej Moczé bije:

Zaſé ſo budżemȯ widżecżi —

Pżichod Wėnczé wije!

15.

Na Domojhicżo.

(Wós wot K. Smoleṙa.)

Żto lubi Pżecżeljo ſo dérbi praẇicż,

Déż naſtawa nėtk hȯrke Dżėleṅo,

Ze Swowom lubém ha ze Spėwom ſtajicż

<pb n="20"/>

Sej chcemȯ hiżcże naſche Zrudnoſcże.

Slub zjawné ha ſprawné ſej wobnowimȯ

Zo Pżecżeljo ſwėrni ſej woſtaṅemȯ. :,:

Ow żel! te naſche Pucże rȯznodżeja

Mȯ pżeſtajamȯ Hėté tudomne,

Nam Wrota zrudnéch Pretżkow wotewreja

Te Dérbeṅo ha Tżaſé zkżidwane.

Ṅech klintża te Żklenczé jun znaliwane,

Zo Bożṁe ſej praẇimȯ wutrobite. :,:

Haj Bożṁe, Bożeṁe! wȯ Swėrni, Drozé,

Też Bozeṁe wſchė tżeſne Holitża.

Strach ha Cżma pȯdarmo tém Dobrém rozé,

Jich dobra Wėżda domoj pżewodža.

Ha bȯwa też duczé każ Wuhlo ta Cżma,

Lej Pżecżelſtwa Swȯntżko wſchak ṅezakhadża!

Tſecża Dżėlba.

16.

Katérżinka.

(Narodné Wós.)

Katėrżinka ſwėrna moja

Daj ſo trochu dopomnicż,

Dże té ṁe — ha ja cże

K pṙeṅom Molej, k pṙeṅom Molej

Zbożo mejach wuhladacż.

Praj dże jo tȯn Pucżik, Żcżeżka

Ha dże jo te Mėſtatżko,

Dżeż ſo mȯj zetkachmȯj

K pṙeṅom Molej, k pṙeṅom Molej

Ha żto tedém mȯſlachmoj?

<pb n="21"/>

Praj żto bėchu pṙeṅe Swowtżka

Naju Swowtżka bojazne,

Kiż mȯj ſmoj rétżawoj

K pṙeṅom Molej, k pṙeṅom Molej

Ponazdala romadże?

Ha kak namaj tedom bėſche,

Ha żto tedom zatżuchmoj,

Déż ſej mȯj wuznachmoj

K pṙeṅom Molej, k pṙenom Molej

Naju horcze Luboſcże?

Dżeha jo te ṙane Lėtko

Ha dże jo tȯn jaſné Dżeṅ,

Dżeż ſo to ſpotżawo

K pṙeṅom Molej, k pṙeṅom Molej

Zo naj Zbożo ṙane kcże.

17.

Kwalba Hole.

(Wos wot Smoleṙa.)

Każ ſo Mėſta tżėrweṅa

Tak ſo Hole zeleṅa,

Hola ṅebȯdż zaczṗena.

Zéṁe, Lecże zelena

Stoji mi każ Ṅeweſta

Wėnczu pola Wowtaṙa.

Mȯdre Neƀo daloke

Zadé do ṅej rozpwudṅe

Stoji na - ṅu zepṙene.

Hola Stwitżka cżichomna

Wedra Nėwu wobara

Zoho zwobam porutża.

<pb n="22"/>

Smudżi, tėſchi Swȯntżko cże

Khwȯdki pżėſtṙe na Teƀe,

Każ Macż Dżėcżo wodżi e.

Hola ſwȯſchi: zawowaj,

Spėwaj, praſkaj, zapiſkaj —

Klintżo rétżi: poſwuchaj!

Smȯlna Khojcza kcżejata

Praẇi: Ja ſém Lėkaṙka,

Srėbaj moje Démaṅa.

Jarowcz, dżija Rȯsmarja

Pżemo Khȯjtżkow wowaja:

Ribȯ też tu roſcżeja:

„Pojcże żcżipacż“ kazaju

Strowu tżornu Jahodu

A jej’ Sotru Bruſniczu.

Ṙoſu, Mochu, Paprocżu,

Pod zelenej Hawozu,

Dżiwina jo z Hoſpodu.

Brutżki, Watżki, Mrowitżki

Kubwaja ſo na Holi

Hola Tżowku bohacżi.

Ptaki Hawzé wożiwja

Żcżértża, zéntża, wowaja,

Żkrėtża, kurtża, fizdaja.

Pȯj do lėſnej Sẇatṅiczé

Pacholo té ſwobodné,

Stup do brunej Drewiné;

Swėtné Ropot, Cżwilwaṅa

Twȯj Dżen tudé ṅekaża;

Hola mi ſo ſpodoba.

<pb n="23"/>

18.

Hoṅeṙſki Spėw.

(Wós wot Koczora.)

Won! won! na Hoṅtwu weſowu

Nimrodſczé Mużojo,

Won! won! na Holu zelenu

Z tej Tſélbu na Raṁo.

Trara, trara, trara —

Te Rȯżki zaklintża

Ha Hola wotmowja:

Trara, trara, trara.

Tam Liżki, Swiṅe, Jelené

So z Lėhwow zrabaja

Tu lecża Sornik, Zajaczé

Do ſṁertnoh’ Wowoja.

Hawhaw, hawhaw, hawhaw —

Te Pſéki żcżowkaja

Ha Hola wotmowja:

Hawhaw, hawhaw, hawhaw.

Dżiwona dżerżi z nami Żnė

Po Lėſu, po Polu,

Ha Wowoj rani do Sṁercże

Tu ſpėſchnu Dżiwinu.

Prispras, resras, prispras —

Te Buſchkẇe wuſkaja!

Ha Hola wotmowja:

Prispras, resras, prispras.

Mi wſchitcze khwalcże Hoṅeṙſtwo

Ha Draſtu zelenu,

To kralowſke jo Remeſwo

Ha pȯjcże na Hoṅtwu.

<pb n="24"/>

Halo, haho, halo —

Hatż Dȯw ha Horé żṙa!

Ha hola wotmowja

Halo, haho, halo!

19.

Werebina.

(Wȯs ze ſerbſkoho Kwaſa wot Koczora.)

Recit. So kȯżda Żeṅtwa ṅeradżi

To Tżeſni, wėrcże khrȯbłe mi,

Kak deṙe, żtȯż tu ṅezrȯcżi!

Spėw. Werebina reṅe kcżejo

Hȯrke ṅeſe Pwodé

Holitżo ſo reṅe ſṁejo

Pod ṅej ſtoji ſpodė.

Werebina wėżcżeſche

Holtżo budże hinajſche:

Aw, jaw, jaw!

Chȯr. Aw, jaw, jaw!

Nėtko, déż mi Tżėpczu khodżi

Moja zwėrowaṅa,

Lédom ẇaczé wo mṅe rodżi

Z Hancżicżki bȯ Hana,

Z Hané hȯrke Haniſko

Werebinow Podomſtwo;

Aw, jaw, jaw!

Chȯr. Aw, jaw, jaw!

Pṙedé bėch ji wſchitkȯn zwoté,

Nėtk ſém rozné, ſtaré,

Ważach za ṅej pże wſchė Pwoté

Nėtk mi pżeje Maré;

<pb n="25"/>

Pṙed’ bė Swecżo bwȯżcżate

Nėtk jo Drechmo mazane.

Aw, jaw, jaw!

Chȯr. Aw, jaw, jaw.

Żtoż me wozéba, ju ſmudżi,

Pwakam, da ſo ſṁeje,

Żtoż ṁe zweſli, to ju zrudżi

Tak ṁe helſczé dṙeje.

Ach wȯ Ludżo najlubſchi,

Kak ta Żeṅtwa pżeṁeni:

Aw, jaw, jaw!

Chȯr. Aw, jaw, jaw!

20.

Nėdé Wótżko ſwėtwo rc.

(Wós ze ſerbſkoho Kwaſa wot Koczora.)

Recit. Nitżo reṅſche hatż te Luboſcże,

Déż Żeṅtwa ſo jo radżiwa,

To, Tżeſni, wuznaju pak ja.

Spėw. Nėdé Wȯtżko ſwėtwo ṁejach

Za wſchė ṙane Holitżki,

Z nimi harowach ſo ſṁejach,

Hatż ṁe Luboſcż pżeſtwori!

Nėtko cżichi z Radoſcżu

Na tu jenu zladuju.

Chȯr. Aj, aj, aj!

Kak pėknaj ſtaj wȯj dwaj!

Kṅez ha Zeṁan ſo mi zdaſche

Ṅeżeṅene Pacholo,

<pb n="26"/>

Mȯſlitżka tak zejrawaſche

Zlėtowaſche wȯſoko;

Nėtko Peṙżcżeṅ jaſné mi

Wſchitku Kraſnoſcż pżezwocżi.

Chȯr. Aj, aj, aj!

Kak pėknaj ſtaj wȯj dwaj!

Dom ha Dwȯr ha wſcho mi wzmicże,

Jeno zo ju wobkhowam,

Ludżo to wȯ ṅewėricże

Hale Swėté za ṅu dam

Jako Jandżelk lubuje

Moja zwota Leṅka ṁe!

Chȯr. Aj, aj, aj!

Kak pėknaj ſtaj wȯj dwaj.

21.

Żtó to móſli rc.

(Spėw ze ſerbſkoho Kwaſa.)

Recit. Bėſche nėdé ſchibawe

Pacholo ſerbowſke,

Ha żto tȯn ſpėwaſche

Kortżmitżczé ſpodżiwne?

Spėw. (Narodné Wȯs) Żtȯ to mȯſli, żto to wėri,

Kak ſo Hȯltżik k Rejam cżėri,

:,: Domach khromé Pėta

Na Skakaṅczé lėta :,:

Ha ṅej’ nidé, nidé doſcż.

Kajke ſu to dżiwne Kuſé,

Zo tej Kortżmitżczé każ Huſé

<pb n="27"/>

Hȯlczé pżeczé pija,

Piwko za Lacz lija :,:

Ha ṅej nidé, nidé doſcż.

Komu tajki Khumżt ſo dżije,

Zo tȯn Kortżmaṙ Piwo kcżije,

Z Rėki pżeczé plumpa

Do Pitżełe klumpa :,:

Ha ṅej nidé, nidé doſcż.

Déż ſo Hȯlczé rejwacż mėṙa

Herczé nédom ſkoku cżėṙa,

Wetſchi Peṅez klintżi,

Bȯle Truna zéntżi :,:

Ha ṅej nidé, nidé doſcż.

Ha te mwode Holczé bréſchue

Każ ſu te z tej Pȯchu ſpėſchne!

Każ ſo zahuſluje,

Kożda poſkakuje :,:

Ha ṅej nidé, nidé doſcż.

Hopſa Ruza, ſtara Zuza,

Poƀeż z Mużom! Żto b’dże Nuza?

Skakaj dobrém Trȯżcżi

Suſod Tołeṙ pożcżi :,:

Ṅech ṅej nidé, nidé doſcż.

Wſchudże Dȯw, ha prȯzne Blaki,

Kortżṁe pżeczé powne Zaki,

Kajka jo to Nuza,

Moja luba Nuza :,:

Jeno pżeczé Kortżṁe doſcż!

<pb n="28"/>

22.

Czéganowa Piżcżel. (Pżewożk z Tżėſkoho.)

(Tżėſki Wȯs.)

Ach tȯn naſch Nan ṅebocżicżki

Wele mȯżeſche

Ha nam bohim Czégaṅatam

Wſcho zameltżeſche;

Mȯhw jo picż, mȯhw jo racż

Ṁechcżé dżėwacż, twerdże ſpacż,

Za pecż Porſtow pėkne Wėczé kupowacż.

Ach tȯn naſch Nan ṅebocżicżki

Nas ṅehladaſche,

Ṁejeſche wȯn dżiwnu Piżcżel

Nam ju ṅedaſche;

Dżeż ho rad tżeſcżachu

Deṙe jomu pwacżachu

Bȯrzé podżiwné tam Dżiw też widżachu.

Z Kapſé wucżahné wȯn Piżcżel,

Woheṅ zadzėwa,

Déż zapiſka, wſchitke Schwobé

Z Doma wuwowa.

Schwobé won dérƀachu

Prėki podlu ƀeżachu,

Potom Kabat tżerwenojté doſtachu.

Déż wȯn zapiſka na Piżcżel

Po Wſé, po Mėſcże

Cżėṙachu wſchė wilke Mȯſche

Za nim na Mėſcże,

Dérƀachu wandrowacż,

Pȯdla ṅoho drépotacż,

Napoſledku do Hata pak ſkakotacż.

<pb n="29"/>

Ach té Nano ṅebocżicżki,

Dże ſé Rozom daw?

Dé budżiſche té tu Piżcżel

Nam wſchak wotkazaw!

Tczimé nėtk Żawoſcżach

Mȯhli pak bȯcż Radoſcżach

W naſchich hornich ha też delnéch Wużiczach.

23.

Naſch ṅebo Dżėd.

(Spėw ze ſerbſkoho Kwaſa.)

Naſch ṅebo Dżėd :,:

Mėw jo Mėczu kożanu,

Tajku wulku koſmatu,

Tżecżikatu bramatu;

Kuré do ṅej ṅeſechu

Zwote Putki lehṅechu.

Naſch ṅebo Dżėd :,:

Mėw jo ſédom Dżowtżicżkow,

Wudaw wſchė na Zeṁanow

Somocżanéch Kṅezékow;

Wſchitke z témi Putkami

Su ſo ſchwarṅe wudali.

Naſch ṅebo Dżėd :,:

Mėw jo Wȯwa dreẇanoh’

Tȯn jo duſchṅe kormiw ſo,

Mėw też tutżne Cżelatko.

Z kimż ſo Zbożo wożeni,

Dżiwne Wėczki nazhoni.

<pb n="30"/>

24.

Pżezpolo.

(Wós wot Koczora.)

Kwėtka jow, Kwėtka tam,

Ṙana tu, ṙeṅſcha tam,

Ach prajcże kotru żcżipacż mam?

Holtżo tu, Holtżo tam,

Mi prajcże kotre lubwacż mam.

Wȯ Holtżki ṁejcże

Ṁe wſchitke reṅe

So na mṅe ſṁejcże

Ja ṅecham żeṅe

Was nikak nėwacż

Wſchi chczu lubowacż.

Żkleṅcza jow, Karan tam

Wino tu, Piwo tam,

Ach prajcże kotre prȯznicż mam?

Woheṅ tu, Pwoṁo tam

Mi prajcże, kotre poliwam.

Kiż Winko pija

Tém Rané żija;

Kiż Piwko woja,

Cżi Boloſcż hoja

Wſcho Bachuſowo

Dobré Balzam jo.

<pb n="31"/>

25.

Meja.

(Wȯs wot Koczora.)

Zelena ta Meja

Serſka leſna Reja.

Kiwa k ṙanom’ Weſelu!

Duż hotuj ſo té ṙane Holtżo,

Hotuj ſo na Rejku

Z Pacholom na Trawniku.

Deżcżik budże kapacż,

Swȯntżko budże ſapacż,

Bȯrtżi Nan, ha wotradża

Macżeṙka ta ſtara,

Ta jo powna Swara

Peṅeżkow téch ſwėtwéch dla.

Miwo Ṅeƀo luƀe ſmėwa ſo

Ha ßwoje Holtżo wedże Pacholo;

Wokow ṙanej Meje

Zejrawaja Reje, —

Horkach Banté Rubiżka.

Meja rubiżkata khila ſo:

Da kedżbuj, kedżbuj ſpėſchue Pacholo!

Za tém Wėṙżkom rab!

Wona lecżi! rab za Wėṙżkom zeleném.

Pacholo ſo ṁerzaſche

Kiż tu Meju ṅekrédże,

Zo ṅej Holtżo joho

Rejach Kralowna.

Do Kortżmé duczé

Tu Meju Ruczé

<pb n="32"/>

Tȯn Hȯltżik juſka

Na ſélnéch Rameṅach;

Cżi Herczé hudża

Ha weſ’lo z budża

Ha raja reṅſche Pżezpolo.

Zajuſkajcże, poſkakajcże,

Weſelcże ſo ṙanej Mwodoſcże.

Bėrcże Dar tej’ Luboſcże

Z Ruki Holitżow.

Nėdé Snėhi naṅdu,

Litżkow Nȯże zaṅdu;

Rȯża Ṅewinoſcże

Wėtżṅe ṙana kcże.
