Wěnc Knježnow

abó

Wobrjady a modlitwy

pſchi

nutswjedźenju, draſcźenju a ſtajenju knježnow ciſterciſkoho rjada.

Pomnjeńka

na 10. dźeṅ ſeptembra 1872.

♣H. D.♠

W Budyſchinje.

Cźiſchcźał L. A. Donnerhak.

1872.

Klóſchtyrſke žiwjenjo je wažny dźěl we žiwjenju cyrkwje, dokelž je
doſpołne ſcźěhowanjo Jězuſa Khryſtuſa we dopjelnjenju joho ſwjatych
radow. Katholſki lud waži ſebi, tež woſrjedź ſchcźuwanjow
njepſchecźelow, tele wuſtawy modlitwy a ſwjatoſcźenja wyſoko. Tež naſch
ſerbſki lud ma luboſcź k klóſchtram, hdźež ſtawy wſchelakich joho
ſwójbow Bohu ſwjecźene žiwjenjo wjedu. Tutym pſchecźelam klóſchtyrſkoho
žiwjenja njebudźe njelubo, nadrobniſchu powjeſcź wo waſchnjach a
modlitwach dóſtacź, kotrež cyrkej pſchi nutswjedźenju, draſcźenju a
ſtajenju (profeſſu) knježnow ciſterciſkoho rjada nałožuje.

♣I.♠ Nutswjedźenjo kandidatkow[1]⁾.

Swětne knježny, kotrež chcedźa do klóſchtra zaſtupicź, cžakaja w
njewjeſcźinſkej pyſche, nawjedowane wot duchownoho ſwata a kóžda wot
ſwojeje družki pſchewodźana we pſchitwarku klóſchtyrſkeje cyrkwje.
Celebrant[2]^(*)) (prälat abo probſt) w pluvialu dźe z duchownymi k
cyrkwinym durjam a knježny z hnadnej knjenju dźeja za nim.

1) Durje ſo wotewrja a ſwětne knježny dóſtanu, na prozy klecžo, kóžda
nowe klóſchtyrſke mjeno, zaſwěcźenu ſwěcžku a božu martru.

<pb n="4"/>

Pſchi pſchepodacźu ſwěcžki ſo praji: „Wzmi, najlubſcha ſotra N.,
cźěleſne ſwětło k znamjenju nutskownoho ſwětła, k wotehnacźu wſchěch
cźěmnoſcźow njewědomoſcźe abó błuda, zo by ze ſwětłom bójſkeje mudroſcźe
rozjaſnjena, ze zahorjenjom Ducha ſwjatoho wěcžne towaŕſtwo Jězuſa
Khryſtuſa, nawoženje cyrkwje, zaſłužiła, kotryž z Bohom Wótcom w
jednoſcźi tohoſamoho Ducha žiwy je a kraluje Bóh wěki na wěki. Amen.”

Pſchi pſchepodacźu božeje martry ſo praji: „Moja ſotra N., wzmi khorhoj
ſwjatoho kſchiža, znamjo twojoho dobycźa, zo by tele woſobne znamjo, kiž
je po pſchikładźe tamneje prěnjeje najſwjecźiſcheje khorhoje pſchez
drohu dobycźeŕſku krjej naſchoho Knjeza Jězuſa Khryſtuſa poſtajene, tebi
było woſebne lěkaŕſtwo, krutoſcź wěry, poſpěch dobrych ſkutkow,
wukupjenjo duſche, wudoſpołnjenjo a ſchkit napſchecźo wótrym kłokam
njepſchecźelow a zakit twojeje duſche. Kotryž z Wótcom a ze ſwjatym
Duchom žiwy je a kraluje Bóh wěki na wěki. Amen.”

2) Hdyž je kóžda takle woſebje wobdźělena, ſpěwaja ſo zhromadnje
ſcźěhowace hróncžka z modlitwu:

„Mjeno Knjeza budź khwalene wot nětka a hacž do wěcžnoſcźe.

Naſcha pomoc je we mjenje Knjeza, kotryž je njebjeſa a zemju ſtworił.

Knježe, zhromadź nas z ludow, zo bychmy Twoje ſwjate mjeno wuznawali a
ſo we Twojej khwalbje zradowali.

Knjez zakitaj waſch zaſtup a wukhod wot nětka a hacž do wěcžnoſcźe.

Scžiń zbóžne Twoje ſłužownicy, kotrež ſo Tebi, mój Božo, dowěrjeja.

<pb n="5"/>

Póſcźel jim, Knježe! pomoc ze ſwjateńcy a ze Siona je zakitaj.

Budź jim, Knježe! twjerdy hród napſchecźo njepſchecźelej.

Njepſchecźel njech nicžo napſchecźo nim njezamoži, a ſyn njeſprawnoſcźe
njech jim njeſpyta ſchkodźecź.

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu a njech moje wołanjo pſched Tebje
pſchińdźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. Knježe Jězu Khryſchcźe, Kralo kralow a Knježe knježerjow,
kotryž ſy z Wótca wuſtupicy a do tohole ſwěta zaſtupicy najcžiſcźiſche
mjaſo z njewoblakowaneje knježny pſchijał, zo by nas z rukow
njepſchecźela wumožił a do wótcžiny paradiza naſpjet zawołał! pohladaj
na tele Twoje ſłužownicy, kotrež ſu wobzamknyłe, ſwět a joho pychu
wopuſchcźicź. Daj, zo bychu Tebi, ſwojomu Knjezej a Bohu a wěrnomu
nawoženjej ſwjatych duſchow we ſwjatym klóſchtrje pſchecy ſłužiłe. A
wuliń do jich wutrobow najdobrocźiwſchu hnadu ſwjatoho Ducha, kotraž by
je k ſpóznawanju a doſpołnje lubowanju Tebje, jich Boha a ſtworicźerja,
rozſwětliła, tak zo bychu, hdyž Twój dźeń a kónc jich žiwjenja
pſchińdźe, wurjedźene wot wſchěch ſwojich hrěchow, do njebjeſkoho
kraleſtwa pſcheṅcź móhłe. Kotryž žiwy ſy a kralujeſch z tymſamym Wótcom
w jednoſcźi tohoſamoho Ducha Bóh wěki na wěki. Amen.”

3) Na to ſo ze ſwjecźenej wodu pokrjepja, pſchi cžimž ſo praji:
„Požohnuj was Bóh ze Siona, zo byſchcźe kubła Jeruſalema widźałe
wſchitke dny ſwojoho žiwjenja.”

Kadźa ſo z wóruchom, pſchi cžimž ſo praji: „O Knježe, moja modlitwa ſo
pozběhń kaž kadźidło pſched Twoje woblicžo.”

<pb n="6"/>

Nětko wjedu ſo we zrjadowanym cźahu pſched wołtaŕ, hdźež maja za ſo a
družki měſtna pſchihotowane. Duchowni dźeja ſo k božej mſchi
pſchihotowacź a knježny woteṅdu na khór.

♣II.♠ Profes abo wotpołoženjo ſlubow novickow.

Boža mſcha ſo zapocžina a pokracžuje hacž po ſcźenju. Po wotſpěwanju
ſcźenja zhromadźa ſo knježny pſched wołtarjom a Celebrant a hnadna
knjeni ſo pſched wołtarjom ſydnjetaj. Novicmiſchtyrka[3]⁾ pſchiwjedźe
novicki, kotrež ſo na wołtaŕnych ſkhodźeńkach na wocži lehnu.

1) Celebrant ſo praſcha: „Schto žadacźe?” A novicki hromadźe wotmłowja:
„Smilnoſcź Boha a joho rjada.” Po dóſtatej porucžnoſcźi novicki ſtanu a
ſłyſcha hiſchcźe junu dlějſche rozwucženjo wo klóſchtyrſkich ſlubach a
žiwjenju.

2) Pſchi ſkhodźeńkach ſpěwa ſo klecžo hymnus: ♣Veni Creator Spiritus.♠

Pſchińdż Ducho Stworicżelo Ty!

A duſche Twojich wopytaj;

Jim ſwoju hnadu z njebjes daj

Do wutrobow, kiž ſtworił ſy.

Hlej, Tebi tróſchtaŕ rěkaju,

Dar, luboſcż Boha wěrſchnoho,

A płomjo, kužoł k žiwjenju

A za ducha ſy žałbwanjo.

Ty ſydom darow pſchinoſcheſch

A porſt ſy božej prawicy;

Ty wot Wótca ſy ſlubjeny

A z rycžu jazyk zbohacźeſch.

<pb n="7"/>

Dha zaſwěcź ſwětło rozomej,

A zaſchcżěṗ luboſcź wutrobje.

Schtož w naſchim cźěle ſłabe je,

Ze ſtajnej mocu poſylnjej.

Nam njepſchecźela wobaraj,

Swój měr a pokoj ſtajnje daj.

Hdyž prjedy dźeſch a wjedżeſch nas,

Nas ſchkoda zminje wſchitkón cžas.

Pſchez Tebje Wótca ſpóznajmy,

Daj, zo tež Syna znajemy,

A pſchecy ſwěrnje wěrimy,

Zo z wobeju tón Duch Ty ſy.

Cžeſcź Wótcej, Knjezej njebjeſkom’,

A Synej, z morwych ſtanjenom’,

Tež ſwjatom’ Duchej, tróſchtarjej

Budź do wěcžnoſcże bjezkóncžnej.

Póſcźel ſwojoho Ducha a wſcho ſo nowe ſtwori, a Ty wobnowiſch woblicžo
zemje.

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu, a njech moje wołanjo pſched Tebje
pſchińdźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. O Božo, kotryž ſy wutroby ſwojich wěriwych pſchez
rozſwětlenjo Ducha ſwjatoho rozwucžił; daj nam pſchez tohoſamoho Ducha
zrozemicź, ſchtož je prawe, a Joho tróſchta ſo pſchecy zwjeſelicź.
Pſchez Khryſtuſa naſchoho Knjeza. Amen.

3) Celebrant ſedźi zaſy pſched wołtarjom a novicka jena po druhej
pſchiſtupi a ſpěwa hłóſnje klóſchtyrſki ſlub we łacźonſkej rycži. Běłe
knježny jón we němſkej rycži praja.

Słowa ſluba pak ſu ſcźěhowace: „Ja ſotra N. lubju pſched Bohom a pſched
wſchitkimi joho Swjatymi, kotrychž powoſtanki ſo tudy maja (ſwjateje
knježny a <pb n="8"/>martraŕki Wórſchule a jeje towarſchkow a ſwjatoho
Jana kſchcźenika) ſwoje tudy pſchebywanjo pod wobſtajnej klauſuru, a
wobrocźenjo ſwojich pocžinkow, a poſłuſchnoſcź po wuſtawkach ſwjatoho
abta Benedikta na tutym měſcźe, kotrež rěka Marijna Hwězda,
ciſterciſkoho rjadu, natwarjenym k cžeſcźi najzbóžniſcheje božeje
rodźicźeŕki a pſchecy knježny Marije a ſwjatoho Jana kſchcźenika — we
pſchitomnoſcźi wyſokodoſtojnoho knjeza abta (probſta) N. a hnadneje
knjenje N.”

Na to dźeja, wot ſwata a novicmiſchtyrki wjedżene, wokoło wołtarja a
podpiſaja na ſtronje epiſtle ſwój ſlub a pſchiſahu ze ſwojim mjenom,
pokazaja piſmo Celebrantej a wotedadźa je hnadnej knjeni.

4) Pſched wołtaŕne ſkhodźeńki ſo wrócźiwſchi zaſpěwaja z hłoſom: „Wzmi
mje, o Knježe! po ſwojim ſłowje, a budu žiwa, a Ty mje njezaſtorcžiſch
wot mojoho wocžakowanja.” Mjez tym zo ſo poklaknu a hłuboko pokłonja,
woſpjetuje khór knježnow tute ſłowa. Teſame ſłowa ſpěwaja druhi a tſecźi
krócź pſchecy z wyſchſchim hłoſom a khór je woſpjetuje. Skóncžnje
pſchiſtaji khór: „Cžeſcź budź Wótcej a Synej atd.”

5) Na to ſo ſpěwa: „Knježe, ſmil ſo nad nami.

Khryſchcźe, ſmil ſo nad nami.

Knježe, ſmil ſo nad nami.

Wótcže naſch ...

Khór ſpěwa pſalm 50. „♣Miserere mei Deus.♠

„Smil ſo nade mnu, o Božo, po ſwojej wulkej ſmilnoſcźi.

A po mnohoſcźi ſwojich ſmilowanjow znicž moje złóſcźe.

Pſchecy bóle wumyj mje wot mojeje złóſcźe a wot mojoho hrěcha wucžiſcź
mje.

<pb n="9"/>

Pſchetož ja ſpóznawam ſwoje pſchehrěſchenjo, a mój hrěch je ſtajnje
pſchede mnu.

Napſchecźo Tebi ſym ſo pſchehrěſchił a cžinił, ſchtož je złe pſched
Tobu, zo by ſprawny był we ſwojich ſłowach a dobył, hdyž cźe ſudźa.

Hlej, we njeſprawnoſcźi ſym podjaty, a we hrěchach je mje moja macźeŕ
podjała.

Hlej Ty wěrnoſcź lubujeſch. Njeznate a ſkradźne Twojeje mudroſcźe ſy mi
wozjewił.

Wokrjeṗ mje z iſopom a budu cžiſty; wumyj mje a bělſchi budu dyžli ſněh.

Daj mi ſłyſchecż radoſcź a wjeſelo, a zwjeſela ſo pozhibnjene koſcźe.

Wotwobrocź ſwoje woblicžo wot mojich hrěchow a znicž wſchitke moje
pſchehrěſchenja.

Cžiſtu wutrobu ſtwoŕ we mni, Božo! a prawoho ducha wobnoẇ we mni nutska.

Njezaſtorcž mje wot ſwojoho woblicža, a ſwojoho ſwjatoho Ducha njewzmi
wote mnje.

Wrócź mi radoſcź ſwojoho ſpomoženja, a wobkrucź mje we zwólnym duchu.

Wucžicź chcu njeſprawnych Twoje pucźe, a hrěſchnikojo ſo k Tebi wrócźa.

Wumož mje wot krawnoho hrěcha, o Božo, Božo mojoho ſpomoženja: a mój
jazyk budźe ſpěwacź Twoju ſprawnoſcź.

Knježe, wotewŕ mojej hubje, a mój hort wozjewi Twoju khwalbu.

Pſchetož by=li wopor žadał, dał bych jón; ale na palnych woporach ſo
njewokſchewiſch.

Wopor Bohu je rozkaty duch. Rozkatu a ponižnu wutrobu njezacpějeſch,
Božo!

<pb n="10"/>

Cžiń dobre, Knježe! Sionej po ſwojej dobrej woli, zo ſo natwarja murje
Jeruſalema.

Potom pſchijimaſch wopor ſprawnoſcźe, dary a palne wopory. Potom ſo
kładu howjadła na Twój wołtaŕ.

Cžeſcź budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej, kaž to běſche w ſpocžatku,
tak tež nětko a pſchecy a wěki na wěki. Ameń.

Mjez tym profeſki[4]⁾ jedna po druhej pſchitomnych duchownych (kóždoho
woſebje) klecžo a z hłubokim pokłonjenjom wo požohnowanjo a wſchě
ſobuknježny (tež kóždu woſebje) wo zaſtupnu próſtwu proſcha.

6) Po tutym ſo profeſki pſched wołtarjom na wocži lehnu, mjez tym zo ſo
ſcźěhowace hróncžka a modlitwy ſpěwaja:

„Scžiń zbóžne Twoje ſłužownicy, kotrež ſo Tebi, mój Božo, dowěrjeja.

Póſcźel jim, Knježe! pomoc ze ſwjateńcy a ze Siona je zakitaj.

Njepſchecźel njech nicžo napſchecźo nim njezamoži a ſyn njeſprawnoſcźe
njech jim njeſpyta ſchkodźecź.

Budź jim, Knježe! twjerdy hród napſchecźo njepſchecźelej.

Knježe Božo mócnoſcźow! wobrocź nas a pokazaj nam ſwoje woblicžo, a
budźemy zbóžni.

Knjez budź z wami!

Modlmy ſo. O Božo, Wótcže wodacźa, kotryž ſy krutoſcź ſwojoho wuſudźenja
zmjeńſchicy pſchidał, zo ſyn njetrjeba noſycź njeſprawnoſcź nana; a
kotryž pſchez ſpodźiwne zrjadowanjo tež złych derje nałožicy, <pb
n="11"/>cžaſto hnadu ſwojoho ſmilowanja pſchez nich ſkutkujeſch: my
Twoju ſmilnoſcź proſymy, zo by tymle Twojim ſłužownicam njeſchkodźiło,
zo klóſchtyrſku draſtu pſchez nas dóſtanu, kiž ſmy tak wulkeje a wažneje
wěcy njedoſtojni; ale wukonjej Ty nutskownje pſchez dar ſwjatoho Ducha
ſłužbu, kotraž ſo zwonkownje pſchez nas cžini. Pſchez naſchoho Knjeza
Jězuſa Khryſtuſa ....

O Božo, kotryž ſy pſchez ſwojoho ſobuwěcžnoho Syna wſchitko ſtworił a
kotryž je ſwět, we hrěchach zeſtarjeny, pſchez potajnoſcź
wocžłowjecženja hnadnje wobnowił; Tebje ponižnje proſymy, zo by na tele
Twoje ſłužownicy, kotrež wotrjeknjenjo ſwěta wuznawaja, hnada tohoſamoho
naſchoho Knjeza hnadnje pohladowała, pſchez kotruž we duchu ſwojeje
myſle wobnowjene, bychu ſo ſtaroho cžłowjeka z joho ſkutkami wuſlekłe a
ſo nowoho (=cžłowjeka) woblec móhłe, kotryž je po Bohu ſtworjeny. Pſchez
tohoſamoho naſchoho Knjeza Jězuſa ....

Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy pucź, bjez kotrohož nichtó k Wótcej
njepſchińdźe! my Twoju najdobrocźiwſchu miłoſcź wuproſchamy, zo by tele
ſwoje ſłužownicy, wot mjaſnych žadoſcźow wotwjedźene, na pucźu
klóſchtyrſkeje cźahnytby wodźił. A kotryž ſy hrěſchnikow hnadnje
powołał, prajicy: „Pójcźe ke mni wſchitcy, kotſiž ſcźe mucžni a
wobcźeženi, a ja was wokſchewju!” daj, zo by tónle hłós Twojoho
pſcheproſchenja tak we nich ſo woſylnił, zo bychu wone, wotpołožiwſchi
cźežu hrěcha, a woptawſchi, kak ſłódki ſy Ty, — pſchez Twoje
wolſchewjenjo podpjerane bycź móhłe. A kaž ſy wo ſwojich wowcach hnadnje
wobſwědcžił, tak ſpóznaj je mjez ſwojimi wowcami, a wone njech Tebje
ſpóznaja, zo njebychu druhoho ſcźěhowałe, ale Tebje, ani poſłuchałe na
hłós druhich, ale na Twój, z kotrymž pra<pb n="12"/>jiſch: „Schtóž mi
ſłuži, mje ſcźěhuj.” Kotryž žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki. Amen.

Swjaty Ducho, kotryž ſy ſo hako Knjez a Bóh ſmjertnym wozjewicź dał! my
njepſcheměrnu hnadu Twojeje dobroty proſymy, zo, kaž dujeſch, hdźež
chceſch, tak by tež tymle Twojim ſłužownicam pocžink pobožnoſcźe
ſpožcžił; a dokelž ſu pſchez Twoju mudroſcź ſtworjene, bychu tež pſchez
Twoju prědkwidźownoſcź wobknježene byłe. Je njech po Twojej zwucženej
hnadźe Twoje žałbowanjo we wſchitkim rozwucžuje a na zaſtupowanjo
ſwjatoho Benedikta, kotrohož ſy hako najwažniſchoho zakonjedarca tutoho
ſwjatoho wuſtawa ſtajił, kaž tež (na zaſtupowanjo) druhich Swjatych, k
kotrychž mjenam wone ſwoju próſtwu cžinja, wot prózdnoſcźow ſwěta
nawoprawſcy wotwobrocźi. A kaž ſy wodawaŕ wſchitkich hrěchow, rozwjazaj
we nich wſchitke wobcźežace zwjazki hrěſchnoſcźe, a daj, zo bychu ſo k
wobkedźbowanju tutoho ſwjatoho prědkwzacźa pilnje horiłe. Ty ſam chcył
jim hnadnje ſpožcžicź, zo bychu we tyſchnoſcźach a wuzkoſcźach pſchez
Twój njepſcheſtawacy tróſcht wodychnyłe, a pſchez wěrnu ponižnoſcź a
poſłuſchnoſcź we bratrowſkej luboſcźi na pobožne a ſwjate waſchnjo
zadnjene, we zbožownej wobſtajnoſcźi dopjelniłe, ſchtož ſu (z Twojim
darom) ſlubiłe. Kotryž z Bohom Wótcom a joho ſwjatym jednorodźenym
Synom, naſchim Knjezom Jězuſom Khryſtuſom žiwy ſy a ſo zradujeſch Bóh
wěki na wěki. Amen.”

7) Na to ſo zboka ležace draſcźenjo (kukulla, nahłowjeńk) z modlitwu
ſwjecźi a ze ſwjecźenej wodu pokrjepi.

Pſchi tym ſo praji: „Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy ſo kryw naſcheje
ſmjertnoſcźe hnadnje woblec chcył! my <pb n="13"/>naproſchujemy
njepſcheměrnu nadobnoſcź Twojeje ſchcźedroſcźe, zo by tele woblecženjo,
kotrež ſu ſwjecźi Wótcojo k znamjenjenju njewinowatoſcźe a ponižnoſcźe
tym noſycź wuſtajili, kotſiž ſo ſwěta wotrjeknu, Ty tak chcył
požohnowacź, zo bychu tełe Twoje ſłužownicy, kotrež budźeja je noſycź,
Tebje ſo woblec móhłe. Kiž žiwy ſy a kralujeſch z Wotcom w jednoſcźi
Ducha ſwjatoho Bóh wěki na wěki. Amen.

8) Profeſne knježny klaknu ſo jedna po druhej pſchi wołtarju a ſleku ſo
z pomocu druhich knježnow draſtu novickow (krótki běły ſkapulir a běły
pas), mjez tym zo Celebrant kóždej praji: „Knjez wuſlecž tebje ſtaroho
cžłowjeka z joho ſkutkami. Amen.”

Knježny wobleku je cžorny ſkapulir, cžorny pas a běły nahłowjeńk a běły
płaſchcź, mjez tym zo ſo kóždej praji: „Knjez woblecž tebje nowoho
cžłowjeka, kotryž je po Bohu ſtworjeny we ſprawnoſcźi a wěrnej
ſwjatoſcźi. Amen.”

Hdyž ſu tak pſchewoblekane, ſpěwa ſo modlitwa:

„O Božo, najſwěrniſchi ſlubjerjo a najwěſcźiſchi wudźělerjo wěcžnych
kubłow, kotryž ſy ſwojim wěriwym draſtu zbóžnoſcźe a woblecženjo
wěcžneje radoſcźe ſlubił! Twoju miłoſcź ponižnje proſymy, zo by Ty tele
draſcźenjo, kotrež ponižnoſcź wutroby a zacpěcźo ſwěta woznamjenjuje, a
z kotrymž ſu Twoje ſłužownicy we ſwjatym prědkwzacźu widźownje
wuhotowane, pſchecy žohnował, tak zo bychu draſtu ſwjateje cžiſtoſcźe,
kotruž ſu na Twoje nutsdawanjo pſchijałe, z Twojim zakitom wobwarnowałe;
a zo by Ty zbóžnu njeſmjertnoſcź woblekł te, kotrež draſtu cžeſcźownoho
ſlubjenja woblekaſch we cžaſnoſcźi. Pſchez naſchoho Knjeza Jězuſa ...”

9) Na to ſo ſchlewjery pſchez modlitwu ſwjecźa:

<pb n="14"/>

O Božo, hłowa wſchitkich wěriwych, a zbóžniko cyłoho ſwěta! poſwjecź ze
ſwojej prawicu tónle kryw ſchlewjera, kotryž dyrbja Twoje ſłužownicy dla
luboſcźe k Tebi a k Twojej rodźicźeŕcy, najzbóžniſchej a pſchecy
knježnje Mariji na ſwoju hłowu wěſchecź. A to, ſchtož ſo pſchez njón
potajnje zrozemicź dawa, njech pſchez Twoje ſtajne zakitanjo z
njewoblakowanym cźěłom a duſchu wobwarnuja; zo hdyž k wěcžnomu mytowanju
Swjatych pſchińdu, bychu tež wone z mudrymi knježnami pſchihotowane k
kwaſej wěcžneje zbóžnoſcźe zaſtupicź móhłe. Kotryž žiwy ſy a kralujeſch
Bóh wěki na wěki. Amen.

10) Pſchi nawěſchenju ſchlewjera Celebrant praji: „Wzmi ſwjecźeny
ſchlewjeŕ, a pſchinjes jón bjez woblakowanja pſched ſudny ſtół naſchoho
Knjeza Jězuſa Khryſtuſa, pſched kotrymž ſo wſchitke kolena zhibuja w
njebjeſach a na zemi a pod zemju wěki na wěki. Amen.”

11) Hiſchcźe ſo dwě modlitwje wuſpěwatej:

My proſymy, o Knježe! njech Twoje ſłužownicy zakit Twojeje miłoſcźe
wobwarnuje, zo bychu prědkwzacźo ſwjateje zdźeržliwoſcźe, kotrež ſu na
Twoje pohnuwanjo na ſo wzałe, pod Twojim zakitom njewobſchkodźene
dźeržałe.

My proſymy, wſchohomócny Božo! daj, zo bychu tele Twoje ſłužownicy,
kotrež chceja za nadźiju wěcžnoho wopłacźenja Tebi hako Knjezej
poſłuchacź, połne wěry a w duchu we ſwjatym prėdkwzacźu zwoſtałe. Ty,
wſchohomócny Wótcže, chcył je poſwjecźicź a požohnowacź. O Knježe, daj
jim ponižnoſcź, cžiſtoſcź, poſłuſchnoſcź, luboſcź a bohatoſcź wſchitkich
dobrych ſkutkow. Knježe, daj jim za ſkutki kraſnoſcź, za hańbitoſcź
cžeſcźownoſcź, za cžiſtoſcź ſwjatoſcź, zo bychu k mytu hor<pb
n="15"/>doſcźe pſcheńcź móhłe. Pſchez naſchoho Knjeza Jězuſa ....

12) Profeſki woteńdu z knježnami na khór a boža mſcha ſo z ♣„Credo“♠
pokracžuje.

Pſchi woprowanju dźeja kandidatki, wjedźene wot ſwata a novicmiſchtyrki
a kóžda ze ſwojej družku wokoło wołtarja, hdźež na ſtronje epiſtle
pjerſchcźeń, wěnc a druhu ſwětnu pychu wopruja.

Po woprawjenju měſchnika dźeja profeſki a kandidatki k božomu blidu.

♣III.♠ Draſcźenjo kandidatkow do noviciata.

Po požohnowanju (prjedy poſlednjoho ſcźenja) zeńdu ſo knježny zaſy
pſched wołtarjom a Celebrant a hnadna knjeni ſedżitaj pſched wołtarjom.
Kandidatki pſchiſtupja k wołtarjej a lehnu ſo pſchi ſkhodźen̓kach na
wocži.

1) Celebrant ſwjecźi zboka pſchihotowanu klóſchtyrſku draſtu a ſchlewjeŕ
za novicki:

„Wopokazaj nam, o Knježe! ſwoju ſmilnoſcź a daj nam ſwoju zbóžnoſcź.

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu a njech moje wołanjo pſched Tebje
pſchińdźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. O Božo, kotryž ſy pſchez ſamu ſwoju njewuprajnu miłoſcź, z
kotrejž wſchitko kaž luboznje, tak mudrje zarjadujeſch, draſtnu wołmu z
kožow wowcow k trjebanju cžłowjekow wupłodźił, zo z trojej dobrotu bychu
cźěło pyſchiłe, hrěłe a pſched njeluboſcźu wjedra zakitałe! my
njepſcheměrnu ſchcźedroſcź Twojeje miłoſcźe ponižnje proſymy, zo by tule
draſtu, (kotruž chceja Twoje tudy pſchitomne ſłužownicy po waſchnju <pb
n="16"/>draſty ciſterciſkoho rjada pſchijecź, zo bychu Tebi we tutym
rjedźe khwalobnje ſłužiłe), tak požohnowacź a poſwjecźicź, zo by jim
była k zakrywej jich hrěchow, a ſylna bróń a wěſty zakit napſchecźo
wichornym mócnoſcźam a wóhniwym kłokam njeknicžomnoho njepſchecźela, a
pſchedſtawa dobycźeŕſkeje pomocy, a zo bychu, hdyž we njej zwoſtawaja
hacž do kónca, něhdy myto njezahiniteje kraſnoſcźe hako dar Twojeje
hnady móhłe doſahnycź a we kwaſnej draſcźe luboznje dowjedźene bycź k
njebjeſkej hoſcźinje najſłódſchoho nawoženje, Twojoho Syna, naſchoho
Knjeza Jězuſa Khryſtuſa, zo bychu wěcžnje knježiłe. Kotryž z Tobu žiwy
je a kraluje w jednoſcźi tohoſamoho ſwjatoho Ducha Bóh wěki na wěki.
Amen.„

Pſchi ſwjecźenju ſchlewjera ſo praji modlitwa: „Knježe Jězu Khryſchcźe,
Syno žiwoho Boha! kotrohož japoſchtoł je porucžił, zo by žónſki ſplah na
znamjo podcźiſnjenja, ponižnoſcźe a cžeſtnoſcźe ſchlewjer na hłowje měł
božich jandźelow dla; kotrohož wocži ſu w cžaſu Twojoho najhórkiſchoho
cźerpjenja bjezbóžni hrěſchnikojo zawodźewali! my proſymy pſchez
hordoſcź Twojoho cžeſcźownoho mjena: wuliń tak bohatu móc žohnowanja na
tele ſchlewjery, zo bychu Twoje ſłužownicy, kiž je noſcha, Tebi we
wſchitkim a k cžomužkuli ſu we rjedźe dźeržane, do kotrohož zaſtupja,
podcźiſnjene byłe; tak zo nic ſwoje pocžinki a zbožo hladajo k hordoſcźi
pſchezběhnjene zahinu, ale we wěrnej ponižnoſcźi njech je zaſcźinjeja a
wopomnjecźo najnjecžeſtniſcheje ſmjercźe ſwojoho ſłódkoho nawoženje,
pſchecy wocžam jich duſche pſchedſtajeja, zo bychu z tutej nahłownicu
zbóžnoſcźe hako towarſchki Twojoho cźerpjenja z Tobu a ze wſchitkej
njebjeſkej cžródu wěcžne tróſchtowanjo pſchecy nazhonicź <pb
n="17"/>móhłe. Kotryž žiwy ſy a kralujeſch w jednoſcźi ſwjatoho Ducha
Bóh wěki na wěki. Amen.“

2) Hdyž je draſta pſchez modlitwu poſwjecźena, ze ſwjecźenej wodu
pokrjepjena a z wóruchom pokadźena, praji ſo pſchihotowaca modlitwa:
„Proſchmy, najlubſchi bratſa, naſchoho Knjeza Jězuſa Khryſtuſa za tele
joho ſłužownicy, kotrež z luboſcźe k njomu k wotpołoženju włoſow ſwojeje
hłowy khwataja! zo by wón jim dał ducha ſwjatoho, kotryž by ſwojoſcź
rjadniſtwa we nich pſchecy zdźeržał, jich wutrobu pſched zadźěwkom ſwěta
a ſwětnymi žadoſcźemi zakitał; zo by, kaž ſo pſcheměnja na hłowje a
woblicžu, tak wón jich prawej rucy pſchiroſtk póccźiwoſcźe wudźělił a
wot wſchitkeje duchoweje ſlepoſcźe jich wocži wotewrił a ſwětło wěcžneje
kraſnoſcźe do nich wulinył. Kotryž žiwy je a kraluje z Bohom Wótcom w
jednoſcźi ſwjatoho Ducha Bóh wěki na wěki. Amen.“

3) Kandidatka klaknje ſo k wołtarjej, a Celebrant a hnadna knjeni
wottſihnjetaj kudźerje włoſow, mjez tym ſo knježny ſpěwaja: „Tale
dóſtanje žohnowanjo wot Knjeza a ſmilnoſcź wot Boha ſwojoho zbóžnika,
pſchetož tole je ſplah tych, kotſiž Boha pytaju, pytaju woblicžo Boha
Jakubowoho.“

4) Na to ſleku njewjeſcźinſku draſtu, pſchi cžimž ſo praji: „Knjez
wuſlecž tebje ſtaroho cžłowjeka z joho ſkutkami. Amen.“ Knježny wobleku
ju klóſchtyrſku draſtu novickow (ſuknicu, krótki běły ſkapulir, běły
pas, podhubnicu, khapicu a nahłowjeńk, mjez tym zo ſo praji: „Knjez
woblecž tebje nowoho cžłowjeka, kotryž je po Bohu ſtworjeny we
ſprawnoſcźi a wěrnej ſwjatoſcźi. Amen.“

5) Hdyž ſu wſchitke kandidatki pſchewoblekane, ſpěwa <pb n="18"/>khór
knježnow pſalm 142 ♣„Domine exaudi orationem meam“.♠

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu; zapſchimń z wuſchomaj moje proſchenjo po
ſwojej ſwěrje: wuſłyſch mje we ſwojej ſprawnoſcźi.

A njeńdź do ſudźenja ze ſwojim ſłužownikom; pſchetož ſprawny njeje žadyn
žiwy pſched Tobu.

Pſchetož njepſchecźel honi za mojej duſchu a potepta k zemi moje
žiwjenjo.

Storka mje do cźmy, kaž dawno zemrjetych. A mój duch ſo we mni tyſchi, a
moja wutroba je we mni zamylena.

Spominam na dawne dny, rozmyſlu wſchitke Twoje ſkutki a rozpominam
cžinjenja Twojeju rukow.

Wupſcheſtrěju ſwojej rucy k Tebi; moja duſcha je kaž lacžna zemja pſched
Tobu.

Khwatajcy mje wuſłyſch, Knježe! mój duch ſprahnje.

Njewotwobrocž ſwoje woblicžo wote mnje; hewak pſchirunam ſo tym, kiž do
rowa dźeja.

Daj mi ſkoro Twoju miłoſcź ſłyſchecź; pſchetož na Tebje ſo nadźijam.

Wozjeẇ mi pucź, hdźež mam khodźicź; pſchetož k Tebi pozběhuju ſwoju
duſchu.

Wumož mje wot mojich njepſchecźelow; Knježe, k Tebi cźěkam. Wucž mje
cžinicź Twoju wolu; pſchetož Ty ſy mój Bóh.

Twój dobry duch wjedź mje po runym pucźu. Swojoho mjena dla, o Knježe!
wožiẇ mje po Twojej ſprawnoſcźi.

Wuwjedź z horja moju duſchu, a po ſwojej ſmilnoſcźi wukorjeń mojich
njepſchecźelow.

<pb n="19"/>

A znicž wſchitkich, kiž moju duſchu tyſcha; pſchetož ja ſym Twój
ſłužownik.

Cžeſcź budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej, kaž to běſche we
ſpocžatku, tak tež nětko a pſchecy, a wěki na wěki. Amen.

Mjez tym novicki[5]⁾ jedna po druhej pſchitomnych duchownych (kóždoho
woſebje) klecžo a z hłubokim pokłonjenjom wo požohnowanjo a wſchě
knježny (tež kóždu woſebje) wo zaſtupnu próſtwu proſcha.

6) Potom ſo pſchi wołtaŕnych ſkhodźeńkach na wocži lehnu a ſpěwa ſo za
nje modlitwa:

Knježe, ſmil ſo nad nami.

Khryſchcźe, ſmil ſo nad nami.

Knježe, ſmil ſo nad nami.

Wótcže naſch ....

Wopokazaj nam, o Knježe! ſwoju ſmilnoſcź, a daj nam ſwoju zbóžnoſcź.

Budź jim, Knježe, twjerdy hród napſchecźo njepſchecźelej.

Njepſchecźel njech nicžo napſchecźo nim njezamoži, a ſyn njeſprawnoſcźe
njech jim njeſpyta ſchkodźecź.

Póſcźel jim, Knježe! pomoc ze ſwjateńcy, a ze Siona je zakitaj.

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu, a njech moje wołanjo pſched Tebje
pſchińdźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. Pſchibliž ſo, Knježe! na naſche próſtwy, a chcył tele ſwoje
ſłužownicy hnadnje požohnowacź, kotrymž ſmy we Twojim mjenje
klóſchtyrſku draſtu <pb n="20"/>napołožili, zo bychu pſchez Twój dar
pobožne we Twojej cyrkwi zwoſtawacź a wěcžne žiwjenjo dóſtacź móhłe.
Pſchez Khryſtuſa naſchoho Knjeza. Amen.

7) Po poſlednim ſcźenju pſchiſtupja profeſki a novicki pſched wołtaŕ.
Celebrant, ſedźo pſchi wołtarju, zaſpěwa: ♣„Veni sponsa Christi“,♠ t. r.
„Pój njewjeſta Khryſtuſowa“. Knježnicžka ſtupi k wołtarjej, klaknje ſo a
dóſtanje wot Celebranta zeleny wěncžk na hłowu ſtajeny, kotryž hnadna
knjeni a druha knježna pſchicžinitaj. Knježny pak mjez tym doſpěwaja: „a
dóſtaṅ krónu, kotruž je tebi Knjez pſchihotował do wěcžnoſcźe.“ A tak ſo
z nowa ſpěwa hacž ſu wſchitke (profeſki a novicki) z wěncžkami
wudebjene.

8) Cyłu ſwjatocžnoſcź ſkóncži ♣„Te Deum laudamus“♠ ze wſchelakimi
modlitwami.

♣a.♠ Za profeſki je tale modlitwa:

Žohnujmy Wótca a Syna ze ſwjatym Duchom, khwalmy a wuzběhujmy joho do
wěcžnoſcźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. My proſymy Tebje, o Knježe! pſchedeńcź ze ſwojej hnadu a
pſchewodźej ze ſwojej pomocu naſche ſkutkowanja, zo bychu ſo wſchitke
naſche próſtwy a ſkutki pſchecy wot Tebje zapocžałe a zapocžate z Tobu
dokonjałe.

O Božo, kotryž nas wot prózdnoſcźow ſwěta wobrocźenych za dobytk
njebjeſkoho powołanja zahorjeſch! pſchińdż do naſchich wutrobow a zaliń
nam hnadu, z kotrejž bychmy we Tebi zwoſtawali, tak zo bychmy,
wuhotowani ze zakitom Twojeje hnady, to dopjelnjeli, ſchtož ſmy ſlubili,
a hako dopjelnjerjo ſwojoho ſlubjenja to doſahnyli, ſchtož ſy tym
hnadnje pſchilubił, kotſiž we Tebi zwoſtawaju. Pſchez Khryſtuſa naſchoho
Knjeza. Amen.

<pb n="21"/>

♣b.♠ Za novicki pak ſo ſpěwa:

Póſcźel ſwojoho Ducha a wſcho ſo nowe ſtwori a Ty wobnowiſch woblicžo
zemje.

Scžin zbóžne Twoje ſłužownicy, kotrež ſo Tebi, mój Božo! dowěrjeja.

Knježe, wuſłyſch moju modlitwu a njech moje wołanjo pſched Tebje
pſchińdźe.

Knjez budź z wami.

Modlmy ſo. O Božo, kotromuž je kóžda wutroba wotewrjena a k kotromuž
kóžda wola rycži, a kotromuž nicžo ſkradźne njeje potajne! wucžiſcź
pſchez zalinjenjo ſwjatoho Ducha myſle naſcheje wutroby, zo bychmy Tebje
doſpołnje lubowacź a hódnje khwalicź zamožili. Pſchez naſchoho Knjeza
Jězuſa ....

Modlmy ſo. Smilny Božo, miłoſcźiwy Božo, kotromuž ſo wſchitko dobre
ſpodoba; bjez kotrohož ſo nicžo ſwjate njezapocžina a nicžo dobre
njedokonja! njech ſo wucho Twojeje miłoſcźe naſchim ponižnym próſtwam
pſchikhila; a zakitaj tele Twoje ſłužownicy, kotrež ſmy we Twojim mjenje
klóſchtyrſku draſtu woblekli, pſched zadźěwkom ſwěta abo ſwětnymi
žadoſcźemi, a daj jim, zo bychu w tutym ſwjatym prědkwzacźu pobožne
zwoſtałe, a dóſtawſchi wodacźo hrěchow, do towaŕſtwa Twojich wuzwolenych
pſchińcź móhłe. Pſchez naſchoho Knjeza Jězuſa ...

Modlmy ſo. Wſchohomócny Božo, Wótcže ſmilnoſcźe a Božo wſchoho tróſchta!
kotryž pſchez ſwoju wſchohomóc, mudroſcź a miłoſcź móžeſch, wěſch a
chceſch cžłowjeka wozbóžnicź, kotrohož ſy ſtworił; a kotryž ſo
njewjeſeliſch na zahinjenju mrějacych hrěſchnikow, ale chceſch, zo bychu
ſo wobrocźili a žiwi byli! my proſymy: pohladaj pſchez luboſcź, zaſłužby
a zaſtupowanjo <pb n="22"/>Twojeje najhordozniſcheje macźerje,
njepoſłabjeneje knježny Marije, a naſcheju ſwjateju wótcow Benedikta a
Bernarda z wócžkom miłoſcźe, z kotrymž ſy na ſwjatoho Pětra we dworje
wyſchſchoho měſchnika pohladał, na tele Twoje pſchitomne ſłužownicy,
kotrež dźenſa wot pychi ſwěta cyle wotwobrocźene, a we rjedźe
Ciſtercienſow k Twojej wobſtajnej ſłužbje najpobožniſcho pſchijate Tebje
cyle wuzwola: zo by je pſchez tele najhnadniſche pohladnjenjo ponižnoſcź
podcźiſnyła, pokuta naſpjet wjedła, ſprawnoſcź nawjedowała, wutrajnoſcź
pſchewodźała, pobožnoſcź pſchiwodźała, cžiſtoſcź wjazała, a luboſcź
zjednocźiła Tebi, we kotrymž móžeja wſcho dobre bjez wſchitkoho złoho
hromadźe wobſedźecź cźi, kotrymž to Ty we ſwojej hnadnej dobrocźiwoſcźi
popſchejeſch. Kotryž žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki. Amen.

9) Skóncžnje proſy hnadna knjeni: „Požohnuj nas, wótcže!” a Celebrant
wſchitke knježny požohnuje, prajicy: „Póccźiwoſcź wobſtajnoſcźe a pokoj
Boha wſchohomócnoho Wótca, a joho Syna, naſchoho Knjeza Jězuſa
Khryſtuſa, a Ducha ſwjatoho pſchińdź na was a zwoſtań pſchecy. Amen.”

Bóh zakitaj ſwój klóſchtyr we wſchitkich wichorach cžaſow a pſchiwodźej
jomu ſtajnje duſche, kotrež we nim pokoj pytaja, kotryž ſwět dacź
njemóže. Bóh žohnuj a pſchewodźej ze ſwojej hnadu ſobuſtawy klóſchtra,
zo bychu wſchitke něhdy Jehnjo ſcźěhowałe a joho khěrluſch ſpěwałe do
wěcžnoſcźe.

[1] ⁾ Kandidatki rěkaja ſwětne knježny, kotrež maja do klóſchtra
zaſtupicź.

[2] ^(*)) Celebrant mjenuje ſo duchowny, kotryž cyrkwinſku ſwjatocžnoſcź
božeje mſchě wukonja.

[3] ⁾ Novicmiſchtyrka rěka knježna, kotraž młode knježny (novicki),
rozwucžuje.

[4] ⁾ profeſka mjenuje ſo knježna, kotraž je ſlub (profes) cžiniła.

[5] ⁾ Novicki rěkaja z nowa draſcźene knježny, kiž maja pruhowanſki cžas
cžinicż.
